جمعه, 9 آبان 1399 - 13 ربیع الاول 1442
  • جستجو...
  • عضویت  |  ورود کاربر
شناسه خبر: ۳۲۸            تاریخ ثبت خبر: 26 تیر 1399

فیلم: نشست شب یزد|شب چهارم|جوادیان و بزرگ زاده| یزدو مسئله آب

.

 

به نام خدا

از وضعیت آب استان، وضعیت فعلی را خدمت شما عزیزان بیان کنند و ان‌شاءالله در قسمت بعدی، مهمان دوم برنامه سخنران اصلی را خدمتتان اعلام خواهیم کرد. با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد(ص) دعوت می‌کنیم از آقای مهندس جوادیان.

 

بسم الله الرحمن الرحیم. عرض سلام و احترام دارم خدمت تمام عزیزانی که در این محفل تشریف آوردند و تشکر می‌کنم از جناب آقای حجت‌الاسلام صدوقی که این فرصت را به من دادند و با کسب اجازه از استاندار محترم. من قرار است در رابطه با آب بگویم. خدمت شما عرض کنم همینطور که می‌دانید استان یزد 17 سال است که درگیر خشکسالی‌های مداوم است و این خشکسالی‌های مداوم پیش‌بینی می‌شود که ممکن است یک رفتار ثابتی باشد که به دلیل تغییر اقلیم به وجود آمده، یعنی نوساناتی دارد که این نوسانات یک سال ممکن است بهتر باشد، یک سال بدتر، ولی متوسط بارش ما الان رسیده به 80 میلیمتر که شاید در درازمدت 80 میلیمتر باشد، در صورتی که نزدیک 15 تا 20 سال پیش متوسط بارش استان یزد یک چیزی حدود 100 میلیمتر بود، ولی الان 18-17 سال است که متوسط بارش استان یزد آمده روی 80 میلیمتر و این رفتار در حقیقت به‌عنوان یک رفتار ثابت تلقی می‌شود.

سعی کردم با این دو آیه قرآن شریف شروع کنم که «انا کل شیء خلقناه بقدر»؛ یعنی ما هر چیزی را به اندازه و روی حساب آفریدیم و بعد سوره رعد آیه 11 که «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ»؛ به معنی خداوند سرنوشت هیچ قوم و ملتی را تغییر نمی‌دهد، مگر اینکه آن‌ها خودشان بخواهند تغییر دهند. من مختصر در مورد سیمای آب یزد بگویم. یک تاریخچه‌ای اگر بخواهم بگویم، نخستین کسی که اشاره بر آبادانی یزد دارد، ابن حوقل است که می‌گوید در حدود سال 331 قمری مانند شهرهای کوهستانی فراق نیامده است. این شهر بسیار باصفا است و روستاهای پهناور فراق نعمت دارد و خود شهر و روستاهایش به فراوانی میوه معروف است و مقداری از میوه‌های تر یا خشک آن به اصفهان و جاهای دیگر حمل می‌شوند و کوه‌های آن پردرخت و پرگیاه است. خب یزدی که ما می‌شناسیم، یک وقتی شرایطش اینجوری بوده، یعنی یک شرایط خیلی مناسب با آب و هوای معتدل و شاید آب کافی بوده در 331 قمری. ولی الان داده‌های اقلیمی‌اش با ستادهای اقلیمی‌اش خیلی همخوانی ندارد. 9/83 میلیمتر متوسط بارش استان است که بسیار بارش غلیظی است. اگر بخواهم یک اشلی به شما بدهم، متوسط بارش کشور نزدیک به 250 میلیمتر است و متوسط بارش جهانی نزدیک به 830 میلیمتر است. شما ببینید که متوسط بارش استان یزد نسبت به کشور و جهان چقدر کم است. مساله دیگر درجه حرارت است که 17 درجه سلسیوس متوسط درجه حرارت در طول یک سال است که درجه حرارت بالایی است و متوسط تبخیر آن هم نزدیک به 3200 میلیمتر است که تبخیر بسیار بالایی است. استان یزد کم‌بارش‌ترین استان کشور است. این نشان می‌دهد که در حقیقت با 82 میلیمتر، کم‌بارش استان کشور است. وضعیت بارش در سال جاری را بخواهم خدمتتان بگوید، تا 28 فروردین ما با بارش‌های اخیر فقط 46 میلیمتر بارش داشتیم که نسبت به دوره مشابه در سال گذشته که 57 میلیمتر بوده، ما نزدیک به 20 درصد کاهش بارش داریم که نسبت به متوسط بلندمدت ما در این دوره مشابه که 84 میلیمتر بوده، نزدیک به 50 درصد کاهش بارش داریم که بسیار همین بارش قلیل نشان می‌دهد که تا چه حد کم شده است. این وضعیت بارش را در ایستگاه شاخص استانی نشان می‌دهد که در حقیقت کم‌بارش ترین امسال هرات بوده . آن نمودارهای آبی، میزان بارش امسال است و نمودارهای قرمز میزان بارش سال گذشته در دوره مشابه است. چیزی که اتفاق افتاده، این است که نشان میدهد  که ما در ارتفاعات ، کاهش بارش خیلی زیادی داشتیم، ولی در سطح شهر ما خیلی کاهش بارش نداشتیم و این خودش یکی از پدیده‌های خطرناکی است که متاسفانه دارد رخ می‌دهد، چون کوهستان تغذیه‌کننده منابع آبی است. بارش‌های ما دارد کم می‌شود که این خودش یکی از ناهنجاری‌های اقلیم است که دارد اتفاق می‌افتد. و بارش‌هایی هم که قبلا شکل برف بوده، دارد به سمت باران می‌آید و باران دارد به‌صورت باران‌های کوتاه‌مدت می‌شود؛ زیر پنج میلیمتر و از داخل ارتفاعات هم به سمت دشت می‌آید که در حقیقت این بارش، بارش‌های غیرموثر است، یعنی بارشی هم که داریم، از موثر دارد به حالت غیرموثر می‌رود. این روند کاهش بارش‌های ما طی 30 سال گذشته این خط قرمزرنگ نشان می‌دهد که روند کاهشی ما داشته‌ایم. این نمودار نشان می‌دهد روند کاهش بارش‌های ما را در طول 20 سال گذشته و این قرمزها نشاندهنده روان آب‌های استان است. نشان می‌دهد که از سال تقریبا 92-91 دیگر ما روان‌ آبی نداریم؛ آن چیزی هم که به اسم روان آب دارد ثبت می‌شود، بعضا زه آب‌های کشاورزی است که در داخل رودخانه جریان دارد، یعنی آبیاری بالادستی را ما می‌آییم آبیاری می‌کنیم، آب این می‌افتد در رودخانه و ما به‌عنوان روان آب ثبت می‌کنیم. دیگر تقریبا روان آبی برای استان باقی نمانده است.

اگر بخواهم وضعیت منابع آبی را در استان بررسی کنیم، ما 3895 حلقه چاه داریم که 833 میلیون متر مکعب آب از طریق این چاه‌ها دارد تخلیه می‌شود. 2630 رشته قنات داریم که 163 میلیون متر مکعب آب تخلیه می‌شود، 387 دهنه چشمه داریم که 32 میلیون متر مکعب آب تخلیه می‌شود و یک پروژه آب انتقالی داریم که 60 میلیون متر مکعب از طریق آن دارد تولید می‌شود. کل منابع آبی استان این‌ها است که الان شما مشاهده می‌کنید؛ نزدیک به یک میلیارد و پنجاه، شصت میلیون متر مکعب آب را ما در استان داریم. نحوه مصرفش هم در سهم هر بخش نشان داده شده؛ عمده مصرف ما نزدیک به 83 درصد کشاورزی این  قسمت آبی رنگ که بخش عمده‌ای را نشان می‌دهد که کشاورزی از طریق چاه است که 66 درصد مصارف را تشکیل می‌دهد؛ معادل 768 میلیون مکعب و این قرمزرنگ، کشاورزی از طریق چشمه و قنات است که نزدیک 194 میلیون مکعب یا 17 درصد مصارف ما را تشکیل می‌دهد که جمعا می‌شود 3/8 درصد مصارف آب. در بخش صنعت و خدمات تقریبا شش درصد از آب زیرزمینی و آب انتقالی که تقریبا نزدیک به صفر است و صنعت و خدمات از آب زیرزمینی عمدتا دارد تامین می‌شود که این شش درصد آب را تشکیل می‌دهد و شرب و بهداشت هم اگر جمعا شرب و بهداشت کل روستاها و شهرستان‌ها را بگیریم، تقریبا 50 درصدش شرب و بهداشتی از آب انتقالی و 50 درصدش از طریق آب‌های زیرزمینی تامین می‌شود.

سهم استان را اگر بخواهم نسبت به کشور مقایسه کنیم، استان یزد از نظر آب تجدید‌شونده، یعنی آبی که هر سال در سفره‌های آب زیرزمینی تجدید می‌شود، نسبت به کل کشور هفت دهم درصد آب‌های تجدیدشونده کشور را دارد و از لحاظ چاه‌های غیرمجاز، هشت صدم درصد چاه‌های غیرمجاز را دارد. خوشبختانه استان یزد یکی از استان‌هایی است که کمترین تعداد چاه غیرمجاز را دارد و میزان صرفه‌جویی‌ای که باید نسبت به کل کشور کنیم در زمینه آب‌های زیرزمینی تقریبا 1/3 درصد یا معادل 342 میلیون متر مکعب است از 11 میلیارد متر مکعبی که در برنامه ششم توسعه آمده است. این جانمایی چاه‌ها است که در استان است؛ تقریبا جاهایی که ما سفره آب زیرزمینی داریم، چاه‌هایمان آن‌جا تجمع پیدا کرده و همین تجمع چاه‌ها بیشتر باعث شده که عمده دشت‌های ما ممنوعه یا ممنوعه بحرانی شوند. این دشت‌های ممنوعه، یعنی دشت‌هایی که سطح آب زیرزمینی هر سال دارد در آن افت می‌کند و ممنوعه بحرانی یعنی علاوه بر این‌که سطح آب زیرزمینی دارد افت می‌کند، سطح زمین هم دارد نشست می‌کند. و ما همین‌طور که مشاهده می‌کنید، 19 تا دشتی که در استان داریم، 10 تا دشتش ممنوعه شده که الان اخیرا دو تا دشت هم به دشت ممنوع ما اضافه شده که می‌شود 12 تا ممنوعه. چهار تا از آن‌ها ممنوع بحرانی است و سه تا از آن‌ها الان دشت آزاد است که دشت‌هایی است که کیفیت آب بسیار شور است و قابل استفاده نیست.

منابع ما هر روز تحت فشار و انقباض است؛ به چه دلیل؟ به دلیل این‌که ما خود زه آب‌های کشاورزی و پساب‌های خانگی صنعتی، آلوده‌‌کننده‌های همین منابع آب موجودمان هستند. کاهش کیفیت منابع آب وقتی که ما مجبوریم مدام چاه را ببریم در عمق، به نوعی کیفیت آب‌های زیرزمینی را داریم از دست می‌دهیم و خود پدیده تغییر اقلیم، این‌ها باعث می‌شود که منابع آبی موجود ما را هم هر روز تحت فشار قرار دهند و ما را از این لحاظ تحت انقباض قرار دهند. از نظر مصارف اگر ما بخواهیم توسعه اجتماعی داشته باشیم، بخواهیم توسعه صنعتی داشته باشیم، بخواهیم توسعه کشاورزی داشته باشیم و بخواهیم افزایش جمعیت داشته باشیم. همه این‌ها باعث می‌شود که ما نیازمان به آب بیشتر از گذشته باشد و این دو با هم همخوانی ندارند و این تعادل هم می‌بینید که به هم ریخته است. افت تجمعی در همه دشت‌های ما تقریبا وجود دارد، بعضی از دشت‌ها هم تا 20 متر از زمان آواربرداری افت داشته است. مثلا دشت ابرکوه یا چاهک و شهریاری از سال 64 تا 69 نزدیک به 20 متر ما قطع آب‌های زیرزمینی در این دشت‌ها داشتیم که بسیار نگران‌کننده است. از طرفی کیفیت آب‌های زیرزمینی‌مان کیفیت خوبی نیست. این نمودار ، کیفیت آب دشت‌های مختلف ما را نشان می‌دهد. میزان EC یکی از شاخص‌هایی است که نشاندهنده کیفیت آب است. EC وقتی که از 1200 میکروموس بر سانتیمتر بالاتر می‌رود، از نظر شرب نامطلوب می‌شود. 1200 یه مقدار نامطلوب می‌شود، کم‌کم تا 1500 که برود، دیگر آب به سمت لب‌شورشدن می‌رود و از 1500 به بالا آب دیگر کم‌کم قابلیت شرب خودش را از دست می‌دهد و هرچه از 2000 برود بالا، به سمت شورشدن می‌رود که نشان می‌دهد اکثر دشت‌های ما آب‌هایی که دارد، بین 30 تا 40 هزار است کیفیت EC آن‌ها و قابلیت شرب آن‌ها کم است. این هم نشاندهنده پهنه هدایت الکتریکی است که آن سبزهای پررنگ، ECهای زیر 2000 را نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از استان ECاش بالاتر از 2000 است و کیفیت خیلی خوبی را برای شرب ندارد. اگر در بخش کشاورزی بخواهم خدمتتان بگویم، ما 251 میلیون متر مکعب کسری مخزن داریم. یعنی کل آبی که هر سال می‌آ‌ید در سفره مصرف می‌کنیم، 251 میلیون متر مکعب هم از ذخایر سفره داریم استفاده می‌کنیم و این به خاطر همین است که ما سالی 45 سانتیمتر به‌طور متوسط افت داریم و سطح آب دارد می‌رود پایین. از این 251 میلیون متر مکعب، 150 میلیون متر مکعب اضافه برداشت چای کشاورزی است. چطور شده؟ این شده که به مرور زمان تکنولوژی پیشرفت کرده، چاه‌های کشاورزی دارای پمپ‌های قوی شدند که می‌توانند 24 ساعت آب را بکشند بالا؛ ما عقب ماندیم و نتوانستیم این تکنولوژی را کنترل کنیم. این تکنولوژی باعث شده که کشاورز حجم زیادی را بتواند بیاورد، ولی قبلا به علت محدویت نمی‌توانست این کار را بکند. و به ناچار الان مجبور شدیم که بیاییم و کنتورهای حجمی را بخریم و نصب کنیم روی چاه‌های کشاورزی که حجم برداشت را محدود کند، یعنی تا حجم پروانه‌اش. 25 میلیون متر مکعب از این 250 تا برداشت از چاه‌های غیرمجاز است و 5/76 آن سایر برداشت‌هایی است که دارد اتفاق می‌افتد. این یک نمونه از اتفاقاتی است که افتاده است.  سال 1355 این‌جا دشت بهادران است که نقاط آبی‌رنگ سطح زیر کشت دشت است. در سال 1355 سطح زیر کشت ما 903 هکتار بوده، در سال 65 به 2200 هکتار و در سال 96 به 4300 هکتار رسیده است. چیزی غیرمجازی هم اتفاق نیفتاده؛ عمدتا این سطح توسعه کشت قانونی بوده که اتفاق افتاده، ولی خب برداشت بی‌رویه اتفاق افتاده و خود دشت بهادران یکی از دشت‌هایی است که بسیار وضعیتش نگران‌کننده است. این هم مقایسه برداشت که در حقیقت ستون‌های زردرنگ میزان برداشت و ستون‌های قرمزرنگ برداشت واقعی است که دارد اتفاق می‌افتد که ما در اکثر دشت‌هایمان اضافه برداشت کردیم. در بخش شرب بیم هایی که داریم، ‌این است که ما در سال 97 پیش‌بینی می‌کنیم که 4430 لیتر بر ثانیه در زمان حداکثر توانایی تامین آب داریم؛ توانایی تامین آب شامل آب انتقالی آب‌های زیرزمینی باکیفیت، آب‌های زیرزمینی که کیفیتش پایین‌تر است و چاه‌های کشاورزی که قابلیت شرب دارند و مجموعه توانمندی‌های ما است، ولی 4687 لیتر بر ثانیه نیاز آبی دارد و این نشان می‌دهد که ما روی مرز داریم حرکت می‌کنیم.

این هم وضعیت تامین آب شرب استان است که در سال مثلا شش ماه اول سال 96 که ماه گرم بوده، نزدیک به 58 درصد از تامین آب از خط انتقال تامین آب بخش شرب شده و 42 درصد تامین آب استان از طریق چشمه و قنات و چاه اتفاق افتاده و این نشان می‌دهد که نقش‌ آب‌های انتقالی برای بخش شرب چقدر مهم و حیاتی است. به خاطر همین که وضعیت آب‌های زیرزمینی استان خوب نبوده از قدیم، مثلا من روزنامه ملک را یک شماره‌اش را می‌دهم که برای سال 54 بود که نوشته بود وزیر کشور آمده و بدون این‌که هیچگونه قولی درباره آب یزد بدهد، از استان یزد رفت. و همیشه این درخواست بوده است. در سال 68 وزیر وقت یک جلسه می‌گذارند و پس از این‌که بررسی‌های مفصلی در مورد وضعیت زاینده‌رود شد و وضعیت نیازهای استانی از استان اصفهان شد، ما قرار شد 78 میلیون متر مکعب برای بخش شرب و صنعت استان یزد تخصیص داده شود و در بند چهار آمده که جلسه بر اجرای هرچه سریع‌تر سد تونل سوم کوهرنگ و همچنین مطالعات انتقال آب از چشمه لنگان نیز تاکید نمود. چون آن زمان این دو پروژه انجام نشده بود، این جلسه‌ای که تخصیص دادند، تخصیص قطعی را به یزد می‌دهند و می‌گویند یزد از همان تونل دوم کورنگ که در حقیقت پروژه‌ای که قبلا اجرا شده، تخصیص آن را در نظر گرفته بودند و برای نیازهای آتی هم در حقیقت این را تاکید می‌کنند که این دو پروژه هم اجرا شود که چشمه لنگانش اجرا شده و در سال 83 فکر کنم به بهره‌برداری رسیده و کوهرنگ سه هم تونلش تمام شده و دنبال سدش هستند. می‌خواهم بگویم این بحثی که حالا می‌گویند قرار بوده تخصیص یزد در گروی این باشد که تونل سوم کوهرنگ وارد مداربرداری شود، این نیست و تخصیص نشان می‌دهد که این اتفاق نبوده است.

تعرضات فقط سال 91 خیلی عمده بوده، تعرضات بعدی کنترل شده و خوشبختانه نیروی انتظامی امنیت را برقرار کردند و می‌کنند و ان‌شاءالله مشکلی هم نیست. ما تهدیدکننده‌های سلامت هم در بخش منابع آب داریم که به‌عنوان تهدیدکننده‌های بعدی است که در این‌جا آمده است. بیم‌هایی که ما در بخش صنعت داریم، یکی این است که در گذشته صنایع پرآبخواه یک مقدار در استان بوده که سیاست دولت این است که صنایع کم‌آبخواه را بیشتر مستقر کنند و صنایعی که در این بخش قرار گرفتند، صنایعی هستند که می‌توانند به‌عنوان صنایع کم‌آبخواه باشند و اشتغال با شدت مصرف کمتری هم اشتغال خوبی ایجاد کنند و هم ارزش افزوده خوبی ایجاد کنند که جزو برنامه‌های دولت است. و ما یکسری پتانسیل آلودگی منابع آب داریم. این نقاط، نقاطی هستند که پتانسیل آلودگی منابع آب را در استان دارند. خوشبختانه ما توانستیم با یک کارگروه سلامت آب تشکیل شده در استان با همکاری شرکت آب و فاضلاب استان و آب و فاضلاب روستایی و استانداری که همکاری تنگاتنگی داریم و تمام نقاط را شناسایی کردیم و مرتب بازبینی می‌کنیم و تمام کارخانجات و موسسات تولیدی که رعایت نمی‌کنند، به تعطیلی کشیده می‌شوند با همکاری استانداری و محیط زیست. و این خیلی کمک کرده به ما و سال گذشته استان یزد شد استان برتر در حفاظت منابع آبش و آقای وزیر لوح تقدیر دادند. ما اعتقادمان این است که همین آب کم را هم باید حفظ کنیم. اگر همین آب کمی هم که داریم حفظ نکنیم، به هر حال کلاهمان پسِ معرکه است.

و اما امیدها؛ ما در رابطه با دلایل قطع و وصل آب‌های زیرزمینی که عمده بخش مصرف ما از آب‌های زیرزمینی است و کشاورزی هم دارد بیشترین مصرف را از این بخش می‌کند. شورای عالی آب در پانزدهمین جلسه‌اش که در سال 93 بود، آمد طرح احیاء و تعادل‌بخشی آب‌های زیرزمینی را مطرح کرد. طرح احیاء و تعادل‌بخشی آب‌های زیرزمینی یک طرح بسیار کاملی است؛ هم از دید اجتماعی و هم از دید فرهنگ‌سازی و هم از دید فنی تلاش کنند که آب‌های زیرزمینی را حفاظت کنند که این بسیار می‌تواند کمک کند. که بند چهار آن می‌گوید باید تمام چاه‌هایی که فاقد پروانه هستند، از برداشتشان جلوگیری شود. جلوی اضافه برداشت چاه های مجاز را بگیرند و پروانه چاه های کشاورزی مجاز هم تعدیل شود چنانچه نیاز باشد و ظرف دو سال هم کلیه چاه‌ها بر اساس میزان حجم پروانه‌های تعدیل‌شده به لحاظ اندازه‌گیری هوشمند، مجهز شود که البته از این برنامه‌ها حتی در راه اعتباراتش در زمان خودش دولت نتوانسته برساند و کشاورزها هم بضاعتش را نداشتند، ولی الان باز هم در اولویت دولت است و قرار است انجام شود. این همه محدودیت برای بخش کشاورزی ممکن است به کشاورز آسیب برساند، به اقتصاد کشاورز آسیب برساند. در بند پنج می‌آید و می‌گوید وزارت جهاد کشاورزی موظف است ظرف دو سال الگوی کشت دیم و نیز روش‌های بهبود شیوه‌های آبیاری را بگذارد که این دو باید کنار هم باشند؛ آب را محدود کنند و بهره‌وری در کشاورزی را ببرند بالا که آسیب به کشاورز و صنعت و بخش کشاورزی استان هم وارد نشود که این هم در کنارش باید بشود. برنامه‌های متنوعی برای نجات آب استان داریم که طرح ناب است. الحمدلله جناب آقای استاندار مرتب جلسه طرح احیا و تعادل‌بخشی و کارگروه سازوکاری با کم‌آبی را خدمتشان داریم و پیگیری می‌کنند که این پروژه‌ها اجرا شود. ما دو بحث عمده داریم؛ یکی طرح احیا و تعادل‌بخشی است که تامین آب شرب صنعت است. طرح احیا وتعادل‌بخش در حقیقت بر اصل مصوبه چهار و پنج که خدمت شما گفتم، ما تلاش می‌کنیم این آب زیرزمینی موجود را حفظ کنیم. تلاش می‌کنم آن 45 سانت آبی که هر سال دارد از سطح آب‌های زیرزمینی افت می‌کند، آن 45 را به صفر برسانیم ظرف پنج سال. اگر ما بتوانیم به این‌جا برسیم، یک دستاورد خیلی بزرگی داریم. در مورد آب شرب و صنعت هم با همه این حفاظت‌هایی که ما می‌کنیم، باز هم متاسفانه آب برای شرب استان در افق 1425 ما کم داریم و نیاز آبی ما 250 میلیون متر مکعب است که نیاز است ما از حوزه‌های خارج از استان برای شرب استان انجام دهیم که پروژه خط دوم انتقال آب که در حال اجرا است و آقای مهندس بزرگ زاده تشریف آوردند از تهران، معاون محترم شرکت آب نیرو هستند، به‌عنوان مجری این پروژه گزارش خودشان را می‌دهند.  این خروجی طرح احیاوتعادل‌بخشی است؛ ما باید از 1028 میلیون متر مکعب آب مصرفی در بخش کشاورزی، برسیم به 560 میلیون متر مکعب. به این می گویند آب قابل برنامه‌ریزی کشاورزی. اگر برسیم به 560 میلیون متر مکعب، یعنی دیگر در سفره ها افتی نداریم. این شد ارمغان طرح تعادل‌بخشی. ما با جهاد کشاورزی خیلی اختلاف نظر داشتیم و دو سال بوده که با هم کلنجار می‌رفتیم. آن‌ها می‌گفتند این کار نمی‌شود، به معیشت کشاورز ضربه می‌خورد، ما می‌گفتیم منابع آبمان دارد از بین می‌رود و تمام می‌شود. جلسات ماهیانه گذاشتیم و کلی با هم کلنجار رفتیم و به این نتیجه رسیدیم که ظرف پنج سال باید این کار انجام شود. بعد حرفمان هم یکی شد و هر دو داریم تلاش می‌کنیم که به این برسیم. ان‌شاءالله که بتوانیم به این موضوع برسیم. کاهش 54 درصدی بخش کشاورزی، الان 40 درصد چاههای کشاورزی استان دارد کنترل می‌شود و مجهز است به کنتور هوشمند و بقیه هم باید نصب شود که در اولویت‌های برنامه امسالمان است. یکی از کارهایی که ما می‌کنیم، کنتور اگر نداریم، در زمستان چاه‌ها را بالاجبار خاموش می‌کنیم. سال 95، از 10 روز تا 35 روز خاموش کردیم و سال 96، 45 روز. امسال خیلی بارندگی کم بود و کشاورز زمستان چاه خودش را خاموش می‌کند و وقتی می‌بیند بارندگی است، چاه خودش را خاموش می‌کند. ولی خوشبختانه با صحبت‌هایی که با کشاورزان شد، با تک تک کشاورزان جلسه گذاشتیم در دشت‌های مختلف و در شهرستان‌های مختلف و ما توانستیم این طرح 45 روزه خاموشی چاه کشاورزی را در استان اجرا کنیم و براوردمان این است که 75 میلیون متر مکعب از این محل صرفه‌جویی شد. بنا داریم برای سال آینده هم این پروژه را ادامه دهیم تا کنترل‌ها نصب شود. یون‌های آب شرب را آمدیم در حقیقت شناسایی کردیم و آن‌ها را با همکاری استانداری و شورای برنامه‌ریزی استان، در این مناطق که این منطقه چرخابی که چای شرب یزد است، منطقه یزدگرد و منطقه درگان تفت که چاههای شرب تفت است، ‌این‌جا دیگر کاربری دیگری اجازه ندهند که باعث آلودگی منطقه شود. آب‌های شربمان و منابع آب شربمان را حفظ کنیم که این کار را هم برای اولین بار در کشور در استان یزد واقعا به خاطر این هماهنگی‌ای که بین مجموعه استان، بخش آب، استانداری، محیط زیست و سازمان برنامه و بودجه بوده است. ما داریم همه عوامل تاثیرگذار را در کنار خودمان جمع می‌کنیم که واقعا بتوانیم این بار سنگین را برداریم. بحث فرهنگ‌سازی اطلاع‌رسانی است که برنامه‌های متعددی را ما داریم که ان‌شاءالله بتوانیم فرهنگ‌سازی کنیم و خود آقای استاندار هم در این زمینه واقعا صاحب‌نظر هستند و به ما کمک می‌کنند. طرح ترویج کشت سازگار و پربازده است که جزو برنامه‌ها است. ما معتقد هستیم که اگر ما کشت را بیاییم پربازده کنیم و صنایع تبدیلی را هم بیاییم و بگذاریم کنار کشت و واسطه را حذف کنیم، کشاورز ضمن این‌که آب کمتری نیاز دارد؛ چون وقتی ما برویم مثلا سراغ گیاهان دارویی، مصرف آب کشاورزی می‌رسد به یک سوم. ضمن این‌که گیاهان دارویی اگر درست فرآوری شود، بازدهی‌اش بسیار بالا است. بنابراین ما اعتقاد داریم که باید صنایع تبدیلی کشاورزی را بیاوریم در کنار کشاورز و راندمان را افزایش دهیم. و طرح آخری که ما الان داریم اجرا می‌کنیم، طرح بازچرخانی پساب یزد است که پسابی که تصفیه می‌شود، پساب یزد که عمده‌ترین حجم پساب است که در استان وجود دارد، آن را تصفیه تکمیلی قرار است بکنیم و تغذیه شود در بالادست دشت‌ها که سطح آب‌های زیرزمینی‌مان را جبران کند و یک مقداری تعادل دهیم به وضعیت آب‌های زیرزمینی.

من راهبردهای تامین آب استان را خدمت شما بگویم. ما منابع آب متعارف و منابع آب غیرمتعارف داریم. منابع آب متعارف، یکی‌اش همین آب‌های زیرزمینی است که قرار است ما 340 میلیون متر مکعب حجم آب را ذخیره کنیم و در سفره نگه داریم از محل تعادل بخش سفره‌های آب زیرزمینی. 280 میلیون متر مکعب تامین آب شرب و بهداشتی در افق 1425 از طریق خط اول که داریم به خط دوم است برنامه‌ریزی کردیم. منابع آب زیرزمینی که داریم 65 میلیون متر مکعب برای تامین آب صنعت است که الان در اختیار صنعت است تا افق 1400 و تامین آب از دریای عمان و خلیج فارس هم توسط بخش خصوصی برای بخش صنعت در نظر گرفته شده است؛ یعنی تامین آب صنعت را ما در آینده صرفا از محل انتقال آب از دریای آزاد داریم و دیگر منبع آبی نداریم که در اختیار صنعت بگذاریم. منابع غیرمتعارف هم آب ژرف است که بحثش است که استان یزد آب ژرف زیادی دارد که نیاز به مطالعه و بررسی دارد که ما خدای ناکرده به نسل‌های آینده ضربه نزنیم؛ اگر این آب تجدیدشونده باشد می‌تواند به‌عنوان تقویت ذخایر آبی استان در نظر گرفته شود ولی اگر تجدیدشونده نباشد ممکن است باز برای نسل‌های آینده هم چیزی جا نگذاریم و باید خیلی با طمأنینه و ملاحظه وارد این بحث شویم. پساب‌های استان 57 میلیون متر مکعب ما برآورد می‌کنیم که داریم که برای تعادل‌بخشی است که برای گردشگری و صنعت و معدن می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد و 100 میلیون متر مکعب هم پسابی که ناشی از انتقال خط دوم است؛ وقتی خط دوم هم بیاید، ما 100 میلیون متر مکعب آبی که استفاده می‌شود، دوباره پساب جدیدی داریم که می‌شود روی آن برنامه‌ریزی‌های خوبی کرد. و بارورسازی ابرها که در ارتفاعات می‌تواند باعث احیای روان‌آب‌ها و مراتع شود که می‌تواند مدنظر قرار گیرد. سپاس از توجه شما. داستان این تلمبه‌ای که من عکسش را انداختم، این است که این آقای جان اسنو در سال هزار و هشتصد و پنجاه و اندی در لندن وقتی که وبا آمده بود، به این نتیجه رسید که ممکن است که از چاه آب باشد، ولی هرچه می‌گفت ممکن است از چاه آب باشد، (چون وبا از اطراف چاه زیاد اتفاق می‌افتد) کسی توجه نمی‌کرد. بالاخره رفت تلمبه را شکست و دیدند این وبا از آنجاست و چاه فاضلاب وصل شده بود به چاه آب و مردم داشتند از آن آب استفاده می‌کردند و تلمبه را شکستند. الان برای زنده‌کردن یاد او، این تلمبه را به‌عنوان یک سمبل سر همان خیابان نگه داشتند. می‌خواهم نتیجه‌گیری کنم که اگر مجبوریم برای حفاظت از آب تلمبه‌ای را بشکنیم، به ناچار باید بشکنیم تا بتوانیم آب را حفظ کنیم.

 

ممنون و متشکریم از جناب آقای مهندس جوادیان‌زاده که در توضیحات مختصر و کوتاهی، وضعیت آب استان، بیم و امیدها را به سمع و نظر شما عزیزان رساندند. دعوت می‌کنم از جناب آقای مهندس عیسی بزرگ‌زاده، معاونت محترم فنی و پژوهشی شرکت توسعه آب و نیروی ایران که قبول دعوت کردند و برای سخنرانی امشب به جمع ما آمدند. مهمترین دلیلی که از این بزرگوار دعوت کردیم، این است که ‌ایشان مجری خط دوم انتقال آب به یزد هستند. ان‌شاءالله صحبت‌هایشان را بشنویم و فعالیت‌هایی را که در این خصوص انجام شده را از زبان ایشان بشنویم و ان‌شاءالله بعد از آن در خدمت شما بزرگواران باشیم. اگر محبت بفرمایید فرم های نظرسنجی را درخصوص سخنرانی تکمیل فرمایید، ممنون می‌شویم، با ذکر یک صلوات بر محمد و آل محمد(ص). تا آقای مهندس مستقر می‌شوند، یک دعا کنیم که ان‌شاءالله آنقدر در یزد باران ببارد و ما پرآب شویم که اگر شهرهای همسایه خواستند، به آن‌ها بدهیم و بگوییم این نعمت خداست و شما هم مردمان خدا و بندگان خدا هستید و ان‌شاءالله همیشه بارانی باشد و هیچ کجا کم‌آبی و بی‌آبی نباشد. باز هم به برکت صلوات بر محمد و آل محمد(ص).

 

بسم الله الرحمن الرحیم. خیلی متشکرم. ابتدا از یزدی‌های محترم، جناب حاج آقای صدوقی، همکاران خودم جناب آقای جوادیان‌زاده و دوستان دیگری که در جلسه هستند و تشریف آوردند برای دعوتی که کردند تا یک گفتگویی داشته باشیم در مورد پروژه‌ای که ابرپروژه است در مقیاس‌های تعریف پروژه و برای یزد بسیار بااهمیت است. من چند تا موضوع انتخاب کردم که به فراخور در مورد این‌ها صحبت کنیم. هم به من گفته شده در مورد بهشت‌‌آباد توضیح دهم یا در مورد خط دوم توضیح دهم و هم گفته شده که اگر ممکن است یک کم علمی هم بحث کن. به هر حال من از بهشت‌آباد شروع می‌کنم و بسته به وقتی که دارم، شروع می‌کنم به توضیح‌دادن، ببینیم که به کجا خواهد کشید از نظر وقت.

اول احتمالا برای شما جذاب باشد که دو، سه اسلاید انتخاب کنم از حوزه زاینده‌رود، چون حیات یزد ظاهرا با حیات زاینده‌رود گره خورده است. یک مقدار آشنا شویم با زاینده‌رود و ببینیم که زاینده‌رود در این چهار پنج، ماه آینده چیست، وگرنه اگر بخواهیم زاینده‌رود را بطور کامل پرزانته کنیم، خودش بیشتر از چند ساعت وقت خواهد گرفت و ساعت‌ها وقت می‌خواهد. یک حوزه زاینده‌رود، سد زاینده‌رود است، شهر اصفهان است، ولی من عامدانه عبور می‌کنم، چون قسمتی که برای شما مهم است را می‌خواهم عرض کنم. این شاخه اصلی رودخانه زاینده‌رود است که از شهر اصفهان عبور می‌کند و می‌رسد به شرق اصفهان. زاینده‌رود در واقع بخش کوچکش را استان چهار محال تشکیل می‌دهد. این مرز، مرز استان چهار محال است. شما ملاحظه می‌فرمایید اگر در پرزانته خودش را نشان دهد. بین زاینده‌رود و حوزه کناری‌اش که می‌شود کارون بزرگ که شامل دز و شامل کارون است، ارتباطات مختلفی درست شده است. بالاترین ارتباطی که وجود دارد، چشمه لنگان از سرشاخه‌های دز، کوهرنگ یک است که قدیمی‌ترین است، کوهرنگ دو که در سرویس‌ها بهره‌برداری است و کوهرنگ سه که نیمه بهره‌برداری است؛ تونلش را زدند، یک مقدار استحکاماتش مانده، ولی با پمپاژ مثلا امسال سالی 50-40 میلیون از آن طرف منتقل می‌کنند به حوزه زاینده‌رود. بعد که آمد وارد حوزه زاینده‌رود شد، امتداد پیدا می‌کند، یک بخشی از چهار محال عبور می‌کند، بعد می‌آید وارد اصفهان می‌شود، می‌رود در سد زاینده‌رود، متوسط حدود 800-700 تا خود حوزه زاینده‌رود آورده شود. همین حدود، کمتر، بیشتر، در درازمدت (در بلندمدت، نه امسال) آن هم حوزه‌های کمکی کارون و دز در واقع می‌آیند به کمکش و آن تخصیصی که به اصفهان، به چهار محال، به یزد و کاشان صورت می‌پذیرد. از این‌جا که زاینده‌رود رد می‌شود، بعد از این که از استان اصفهان رفته، از این نقطه وارد استان چهار محال می‌شود، دوباره چهار محالی‌ها دسترسی دارند به آب به طول 63 کیلومتر. یعنی تا این‌جا دوباره در چهارمحال است، از این‌جا به بعد دوباره وارد اصفهان می‌شود. بر اساس تاریخ رسمی سه، چهار سال گذشته، این قسمت شرق اصفهان تاکنون یا آب نمی‌گرفته، یا آب خیلی کمی می‌گرفته، مشکلاتی داشته و ورزنه و آن چیزهایی که می‌دانید. امسال پیش‌بینی می‌شود که نه‌تنها این ناحیه که شرق اصفهان است و دیگر نمی‌تواند آب بگیرد، بلکه مجبورند به غرب اصفهان هم بیایند که این ناحیه است که عمدتا باغ است و باغ را شما مجبوری آب بدهی، چون زراعت در مقیاس سال است، باغ دائمی است و نمی‌توانید اجازه دهید که باغ خشک شود. و البته قرار است به کشاروزان چهار محالی‌ها هم آب ندهند یا آب کم بدهند. فعلا برنامه این است. اینقدر آب کم است که امسال هم شرق اصفهان مشکل خواهد داشت، هم غرب اصفهان مشکل خواهد داشت و هم چهار محال. حتی سناریوهایی مطرح شده که اگر وضع خراب شد، بروند بالای زاینده‌رود آبگیرهای آن‌جا را یک کاری کنند، با شن پر کنند که یک مقدار آب بیشتر شود. این یک مقدار از زاینده‌رود برای شما توضیح دادم. این کار را وزارت نیرو از ما خواسته که برایشان پیش‌بینی کنیم که چه اتفاقی می‌افتد. شما را وارد ریز مسائل علمی پیش‌بینی نخواهم کرد، سرجمع ما 9 مدل جهانی را برای پیش‌بینی بارش انتخاب کردیم، از این 9 مدل بارش پیش‌بینی که شما این‌جا ملاحظه می‌کنید اسامی را، این‌ها آمدند پیش‌بینی‌ها را به ما دادند، بعد چهار تا از این‌ها را تبدیل به آبدهی کردیم. یعنی پیش‌بینی جو داریم که چقدر بارش می‌آید؛ حالا این بارش چقدر آب می‌شود در سد زاینده‌رود یا در هر نقطه. این یک حرف اضافه‌تری است، یک پیش‌بینی بارش داریم، یک تبدیل بارش به روان‌آب داریم که پیچیدگی‌های خودش را دارد که چه مقدار نفوذ می‌شود، چه مقدار تبخیر می‌شود، چه مقدار در تپه چاله‌ها می‌ماند و چه مقدار اتفاقات مختلفی که برایش به وجود می‌آید. همانطور که ملاحظه می‌کنید، این پیش‌بینی برای حدود 15 فروردین است. شما باید انتظار داشته باشید که تا پایان سال آبی، یک چیزی بین 250-200 میلیون دیگر آب بیاید در آن‌جا، یعنی از بدترین سال موجودی که تا به حال بوده است وضع بدتر است. 200 تایی که قبلا آمده، می‌شود 500-450 تا، در حالی که پارسال روی 700 تا بسته بودید کل آن منطقه را.

خواستم قبل از این‌که وارد پروژه شوم، پیش‌بینی بارش و آبدهی را در این چند ماه آتی به شما بدهم که واقعا روزگار سختی است. هیچ کسی از آشوب و نگرانی خوشش نمی‌آید، ولی حداقل می‌توانیم درک کنیم که به شرق اصفهان آب نمی‌رسد، به غرب اصفهان آب نمی‌رسد، به چهار محال آب نمی‌رسد، همزمان شما بدانید که همان کوهرنگ یک و دو و سه با چشمه لنگان که آوردند، 45 درصد کاهش آورد را ما پیش‌بینی کردیم، برای دز و کارون هم ما پیش‌بینی کردیم. یعنی آن‌جا هم شالیزارها قرار است امسال آب نگیرند، آبادان و خرمشهر قرار است خیلی برخورد سختگیرانه‌ای با نیشکرهای موجود در آن‌جا شود و برود جلو. این را از این لحاظ عرض کردم که به رغم این‌که باید همه تلاش کنیم که بهتر مدیریت کنیم، بتوانیم در ایران، در سطح ملی ایجاد کنیم که به هر حال اگر یک حرکت ناشایستی وجود دارد؛ که وجود دارد، چون بعضی از کارهایی که می‌کنند، قابل قبول نیست، ولی حداقل می‌شود انگیزه‌ها ی آنرا فهمید.

برویم سراغ بهشت‌آباد و بعد اگر فرصت شد که به من راهنمایی کنید، یک مطلب اضافه‌تری را هم خدمت شما عرض کنم. مطالبی که من در مورد طرح بهشت‌آباد خدمتتان عرض می‌کنم، یک مقدمه‌ای قبلش عرض می‌کنم. سیمای طرح و چالش‌هایی که طی کرده را عرض می‌کنیم، گزینه‌های جایگزینی را عرض می‌کنیم، سیمای طرح پیشنهادی را عرض می‌کنیم خدمت شما، آخرین تصمیماتی که گرفته شده شما را مطلع می‌کنیم و یک گزارش پیشرفت کاری از این که چقدر خط دوم جلو رفته را هم خدمت شما بیان خواهیم کرد. این رودخانه بهشت‌آباد است، این گوشه‌اش رودخانه کوهرنگ است. این دو تا که به هم می‌خورند، اسمش می‌شود کارون. می‌آیید پایین‌تر، در محل یک روستایی به‌نام شیخ‌محمود و ناحیه‌ای که اسمش است بهشت‌آباد؛ این‌جا قرار بود که سدی زده شود که این سد در واقع یک سد بلند با حجم مخزن یک میلیارد و هفتصد. بعد این قرار بود با تونلی حدود 65-60 کیلومتر آب را منتقل کند به زاینده‌رود و از این‌جا در محل باغ بهادران بعد برود به سه استان یزد، اصفهان و کرمان. این سیمای طرح است. من اگر خبرنگاران وجود دارند، چون من مجری طرح هستم و باید به گونه‌ای حرف بزنم که پروژه را با چالش مواجه نکنم؛ چون وظیفه حرفه‌ای بنده است. این قسمت‌ها را دارم تاریخچه می‌گویم، نه این‌که دارم تایید می‌کنم یا رد می‌کنم. لطفا اگر یک موقعی انعکاسی دارد، انعکاسش را به معنای تاریخچه باید بفرمایید، نه این‌که مجری طرح بهشت‌آباد آمد مثلا به نفع اصفهانی‌ها یا چهارمحالی‌ها یا هر جای دیگر حرف زد و خدای ناکرده بی‌جهت فقط به تنش‌ها اضافه کنیم و هیچ کس هم سود نبرد. خواهشم این است که توجه بفرمایید که این جهتش گزارش کار است و موضع بنده نیست. چهارمحالی‌ها به تونل بلند اعتراض کردند و گفتند شما 65 کیلومتر که تونل می‌زنید، اولا کوهرنگ را که تونل زدید، این تونل در حین ساخت، روستاها و چشمه‌های ما را زه‌کشت می‌کند و خشک می‌کند. ثانیا وقتی 65 کیلومتر تونل بزنید، باید با دستگاه TBM بزنید، شما آن قطری که احتیاج دارید که مثلا دو متر، سه متر، شش متر می‌زند و عملا درست است که روی کاغذ می‌گویید مثلا من این مقدار آب می‌برم، ولی سازه‌ای که می‌زنی، تاسیساتی که می‌زنی، می‌تواند دو، سه برابر آب را ببرد و من چه تضمینی دارد که بعدا شما کل آب ما را نبری و اصلا آبی برای ما نماند. برای همین پایشان را گذاشته‌اند در یک کفش که ما با این تونل بلند مخالف هستیم و شما باید روش را عوض کنید به لوله. چون ایستگاه پمپاژ دارد و لوله دارد و وقتی ایستگاه پمپاژ لوله محدودیت هیدرولیکی دارد و دیگر دست شما نیست که هر چقدر خواستید آب را ببرید. این دعوا کشید بالا، به شورای عالی آب. شورای عالی آب مصوب کرد که این پروژه دیگر خط لوله شود. یک کار دیگر هم کرد؛ پروژه که سه بخش داشت. یک بخش آن دست آب منطقه‌ای اصفهان بود، یک بخش آن دست یزد بود، یک بخش آن دست کرمان بود، گفتند که این نمی‌شود. این باید به جای این‌که شرکت استانی بیاید و مدام تنش ایجاد کند، یک شرکت ملی را بگذاریم. یزد، اصفهان و جای دیگر یک نگاه شود و با این ما تنش‌ها را بخوابانیم. بنابراین مصوب کردند پروژه‌ها را این استان‌ها بگیرند و بدهند به آب نیرو. منتقل شد به آب نیرو و خوشبختانه آثار مثبتی هم در مورد کاهش تنش‌های بهشت‌آباد به وجود آمد. از وقتی که دیگر خط انتقال از تونل بلند آمد بیرون و شد لوله، آمد دست ما و ما روی آن پروژه کار کردیم. همانطور که این طرح قدیم 65 کیلومتر بود، قطر تمام‌شده 8/5، حدود شش متر، قرار بود 580 تا آب ببرد که مثلا چهار محالی‌ها می‌گفتند این می‌تواند مثلا 5/1 میلیارد هم آب ببرد، هر چقدر آب دارند، شما می‌توانید آب را ببرید و این محل دعوا شده بود، به اضافه خطر خشک‌کردن. می‌آمد و این‌جا از روستای امین‌آباد به دو قسمت می‌شد به طرف یزد و کرمان و اصفهان هم آب خودش را 250 تا می‌گرفت. 250 تا سهم اصفهان تعیین شده بود، 150 تا سهم یزد، با 100 تای قبلی 250 تا طرح خط اول که الان حدود 70-60 تا می‌گیریم و 180 تا هم کرمان.

این مصوبه شورای عالی آب اینطوری است. وقتی که پروژه را به ما دادند، سد وجود داشت، سه تا ایستگاه پمپاژ و در واقع یک تونل کوتاه و بعد می‌آمد در یک مخزنی در ناحیه شلمزار، آن‌جا سه بخش می‌شد، به‌عنوان یک جعبه تقسیم عمل می‌کرد، می‌رفت به طرف اصفهان و یک بخش هم مشترک کرمان و یزد و از یک جایی هم کرمان راه خودش، یزد طبیعتا راه خودش. این یک عکس نقشه است که شما ملاحظه می‌فرمایید. در این عکس نقشه این‌جا سد بهشت‌آباد را داریم، این‌جا این تونل بلند 65 کیلومتری که حذف شده که قرمز کمررنگ است. این طرح جدیدی که از این طرف می‌آید به مخزن شلمزار، این مسیر اصفهان، بعد یک راه مشترک یزد و کرمان، از این‌جا هم راه یزد جدا، شیرکوه را دور می‌زند این قوسی که می‌گیرد به این دلیل است و راه کرمان هم جدا. پروژه که به دست ما رسید، ما آمدیم یک کار دیگری روی آن کردیم و رفتیم از بهشت‌آباد یک بازدیدی کردیم و احساس کردیم مسائل خیلی عدیده‌ای دارد که در ادامه صحبت می‌کنیم و این پروژه قابل اجرا نیست به این راحتی‌ها از نظر ما. اول عرض کنم که شرکت آب نیرو در واقع اسم کاملش است شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، یک شرکتی است در بُعد ملی، بزرگ‌ترین و مهمترین شرکت توسعه آب کشور است و در واقع تخصصش هم اجرای پروژه‌های بزرگ است. آمدیم یک بار دیگر کل بالای دز و بالای کارون را، زیر حوزه‌های مختلفش را در 19 زیرگزینه بررسی کردیم. از بازفت، جاهای مختلفش، از یلان، از سودکان و جاهای مختلفی که می‌توانستیم آب بیاوریم، همه را تعریف کردیم، اندازه سازه‌ها را درآوردیم، قیمت درآوردیم که ببینیم به چه صورت درمی‌آید که آیا می‌شود یا نه. اما به هر حال آمدیم برای اصفهان، برای یزد و برای کرمان هفت تا سناریو درآوردیم. در آن دوره ما وقتی که این را ارائه دادیم، گفتیم به نظر ما بهتر است آب را شما بروید برای یزد و کرمان از خرسان  بیاورید که در شاخه خرسان 3 است. دلایل خودمان را هم داشتیم؛ در محل بهشت‌آباد کمتر از یک میلیارد آب داریم، در خرسان حدود دو میلیارد و هفتصد. برای این‌ها طول خط انتقال هم یکسان بود، کمی فقط پمپاژ تغییر کرد. خسارت مخزن بهشت‌آباد هم بسیار بیشتر از خسارت مخزن خرسان است، آب شرب هم هست. این پروژه هم یک ابر پروژه است. سه تا استان سرجمع بالای 20 هزارمیلیارد تومان هزینه‌اش است. ما نمی‌توانستیم بپذیریم یک پروژه بزرگ بزنیم، به اسم 580 میلیون آب، بعد مثلا 200 میلیون آب تحویل سه استان بدهیم. در آن مقطع به هر حال برگشتند و گفتند آب نیرو به دنبال سنگ‌اندازی در پروژه است و خلاصه چهار استاندار محترم چهار استان؛ چهارمحال، اصفهان، یزد و کرمان با همدیگر یک نامه‌ای امضا زدند خطاب به آقای جهانگیری و آقای چیتچیان که خلاصه ما قبول نداریم و کار به این‌جا کشید. یک مقدار که رفت جلوتر، کرمان متوجه شد و مدیر عاملش آمد بازدید کرد، کرمان متوجه شد که خرسان برایش خیلی بهتر است. آن وقت کار را خواباندند برای خرسان. بعد آمد استاندار کرمان یک نامه زد که من بهشت‌آباد را نمی‌خواهم، من می‌خواهم بروم خرسان. یزد یک مقدار تعلل کرد و معتقد بود که ممکن است... بنابراین ما کار مطالعاتی را بردیم جلو؛ البته آخرین خبر این است که استاندار جدید شما محکم نامه زده که ما هم می‌خواهیم برویم خرسان سه. و دو مطلب را به بنده فرمودند. یکی همین خرسان سه است مطلب مهم، یکی دیگر هم به ما گفتند ما به هیچ شرایطی دیگر نمی‌خواهیم آب یزد از اصفهان عبور کند. البته پیشنهاد ما هم همینطور‌ بود؛ نه به دلیل این‌که خدای ناکرده اصفهانی‌ها را... ما فکر می‌کنیم که اصلا نباید زمینه ایجاد تنش را ایجاد کرد تا بعد بیاییم برگردیم و بگوییم حالا یک پلیس آب بگذاریم، بین یزد و اصفهان مراقبت کند. اصلا باید سازه را طوری ایجاد کرد که بی‌جهت تنش اجتماعی ایجاد نشود. این تفکر بوده، وگرنه ما هم اگر این پیشنهاد را دادیم و استاندار محترم هم تاکید فرمودند که همین خط برود جلو، هدف دیگری نداشتیم.

اما این پروژه بهشت‌آباد که رد شده، چه چالش‌هایی داشته است؟ اول از همه چالش زیست محیطی داشته است. در طول تاریخ چهارمحال؛ اگر خبرهایش را داشته باشید، دیروز چهارمحالی‌ها جمع شده‌اند در پل زمان‌خان، خلاصه می‌گفتند این‌جا چهارمحال است، بردن آب محال است، امان از روزی که برنو بگیریم دستمان و... کسی این رفتارها را تایید نمی‌کند و این رفتارهایی که در آخرش چیزی درنمی‌آید و فقط مشقت و رنج همه است و به نفع هیچ کس هم نیست. اما این یک رقابت تاریخی وجود داشت، یعنی چهارمحالی‌ها آمده‌اند و برای این‌که پروژه بهشت‌آباد را بخوابانند، فوق‌العاده آن ناحیه بهشت‌آباد را توسعه داده‌اند. فقط 120 تا پرورش ماهی غیرمجاز در درون مخزن بهشت‌آباد است. حالا هر پرورش ماهی قیمتش چند است؛ غیر مجازش مجازهایش را کاری ندارم. و بهره‌برداری بسیار دیگر. یکی از چالش‌های آن‌جا چالش زیست‌محیطی بود، دیگری منابع آب بود، دیگری اجتماعی و مخزن و تامین مالی و چالش‌های فنی که داشت. آقای متصدی که در آن دوره معاون خانم ابتکار بودند، نامه زدند که کار را بخوابانید و من به شما اجازه نمی‌دهم. دادستانی به بنده نامه زده که باید کار را بخوابانید، معاون من هم در پروژه رفت تعهد گرفت و گفت تو را می‌اندازم زندان، کار را بخوابان و... علاوه بر آن، کمبود آب هم دارد، یعنی وقتی پروژه جایی خودش 910 تا آب دارد، به‌طور متوسط شما حق ندارید برای 877 تا، 900 تا مصرف ببینید، چون خشکسالی هم دارید. این 900-800 تا به‌طور متوسط در 50 سال است. در سال‌های خشک یکدفعه پنج سال، شش سال دوره‌های خشکسالی ما چقدر آب دارید، مثلا 300 تا آب دارید، 400 تا آب دارید، 500 تا آب دارید و آب انتقالی به همه آن هم آب شرب مثلا شاید نصف. توجه بفرمایید ما در مورد آب شرب ‌سازه ای نمی‌زنیم که بعضی اوقات کار کند و بعضی اوقات کار نکند، چون آب شرب را شما باید همیشه تامین کنید. یعنی تضمینی که استانداردها می‌گویند برای آب شرب، 97 درصد است. شما در نهایت این حق را دارید که مثلا چهار ساعت در شبانه‌روز نوبتی بخش‌های مختلف یزد را آبش را قطع کنید، حق ندارید که سه روز آب را قطع کنید، نمی‌شود چنین کاری کرد. بنابراین برخلاف کشاورزی که سازه‌ها را می‌توانید بزرگ‌تر بزنید که یک مقدار بعضی اوقات آب داشتیم، سطح زیر کشت را می‌بریم بالا، آب نداشتیم می‌آوریم پایین. در مورد آب شرب، نوع خست، نوع قناعتی که می‌شود به خرج داد، با کشاورزی متفاوت است و شما باید تضمین‌شده آب داشته باشید. ما این مسئله را که دیدیم، این را بیان کردیم و گفتیم اصلا شما آب کافی ندارید. یا شهری این‌جا وجود دارد به اسم شهر کاج که مشاور ما بر اساس اطلاعات سال 92، 1200 میلیارد تومان خسارت مخزن برای این پروژه دیده است. ما رفتیم و ارزیابی کردیم و دیدیم بالاخره کار ما است دیگر، هیچ پروژه‌ای الان امکان ندارد زیر دو هزار میلیارد تومان خسارت مخزن دهد. دو هزار میلیارد تومان فقط خسارت مخزن این پروژه است، یعنی شما دو هزار میلیارد تومان پول بدهی، فقط باید به مردم بدهی که بروند کنار بگذاری کار کنند. مگر چقدر می‌شود بودجه پیدا کرد در این شرایط اقتصادی و در این شرایط مالی؟ این‌ها را منعکس کردیم که نمی‌شود این کارها را کرد و باید به سراغ پروژه بهتری برویم. پروژه افتاد به دوره تحریم و همه آن چیزی که شما می‌دانید و یک ابرپروژه بود و شما باید 20 هزار میلیارد تومان تامین فاینانس کنید. این خودش یک چالش بزرگی بود.

اصلی‌ترین دلیلی که ما پیشنهاد دادیم به خرسان سه، چالش فنی بود. ما رفتیم و بازدیدی داشتیم و به نظرم رسید این پروژه آن‌جا ناحیه کارستی است و اصلا سد نمی‌تواند آب را نگه دارد. ناحیه کارستی یعنی یک نوع سازه آهکی هستند که به مرور زمان آب در آن حفره ایجاد کرده و حل کرده است. بعضی مواقع شیاری است و بعضی مواقع مجرایی است و انواع و اقسام دارد و فرار آب. ما خیلی نگران شدیم که ما این پروژه را می‌گیریم، هفت، هشت، ده سال مملکت را سر کار می‌گذاریم و همه را منتظر، 20 هزار میلیارد تومان هم خرج می‌کنیم، بعدش آب نمی‌ماند پشت سد. این‌جا که رسیدیم، برای این‌که خیالمان هم جمع شود که به هر حال مخالفت‌های زیادی بود که این پروژه نرود، یک پنل بزرگی هم برگزار کردیم از تیر 94 تا دی 95 و از آقای پروفسور میلانویچ دعوت کردیم، از دو مشاور خارجی قبلی که همکار مشاور داخلی بودند شرکت زایندآب دعوت کردیم، از کونی بریه که شرکت فرانسوی است، از پویینی که سوییسی است؛ از این‌ها دعوت کردیم و آوردیم و با آن‌ها بررسی کردیم، به اضافه این‌که یک پنل داخلی قوی گذاشتیم و نگرانی‌ها را مطرح کردیم و پنل به شدت به ما توصیه کرد که این پروژه را جلو نبریم. که ما وقتی به این‌جا رسید، سه نوع نگرانی داشتیم. عبور فرار آب؛ چون ناحیه کارستی بود، پرده آب‌بند باید می‌خورد به لایه نفوذناپذیر و لایه نفوذناپذیر در اعماقی که تکنولوژی می‌توانست حفر کند، وجود نداشت. بنابراین قاعده کاست‌شدگی را ما نداشتیم و مطمئن نبودیم که از این فرایند عبور نمیکند علاوه بر آن گسل‌هایی که بودند و چشمه‌هایی که داشتند، این دره اردل که اینجاست، سد اینجاست. این دره اردلی که وجود دارد و دره سبزکوه، از نظر ارتفاعی 50 متر پایین‌تر از محل سد است؛ قبل از ساخت سد، بعد از ساخت سد، ارتفاع آب سد هم می‌رود. خب طبیعی است که وقتی که یک زه‌کش داری، یک مجرا داری؛ چطور نفت را می‌کشی؟ یک تراز پایین‌تر به تراز بالاتر نشت می‌کند. این‌ها ما را به شدت نگران کرد و محکم ایستادیم روبروی مخالفان پروژه در هر جایی که بودند و محکم گفتیم ما نمی‌توانیم مسئولیت‌های فنی چنین پروژه‌ای را بپذیریم و اجرایش واقعا مسئولیت دارد و اگر ابلاغ می‌کنیدبه ما، باید ابلاغ کنید، ما هم شما را مطلع می‌کنیم و بعد هم طبیعتا خیلی کمک کرد. پروفسور میلانویچ بوده، خود زایندآب بوده، شرکتهای فرانسوی و سوییسی و در نهایت آن پنلی که جمع بندی  کرد. خوشبختانه الان دیگر از این مراحل عبور کردیم و رفتیم جلو. رفتیم به خرسان. الان در کجا هستیم؟ الان آقای استاندار محترم یزد محکم ایستاده و گفته من خرسان را می‌خواهم، چندین بار استاندار محترم کرمان هم گفته من خرسان را می‌خواهم. ما هم رفتیم گزینه‌های خرسان را مطالعه کردیم، دو تا شهر دیگر هم وزارت نیرو به ما اضافه کرد؛ شهرضا و سمیرم. همین الان توضیح بدهم که چون خرسان آب بیشتری دارد، سمیرم و شهرضا را هم توانستیم 44 تا آب بیشتر به آن بدهیم. ربطی به آب یزد و تخصیص آب یزد ندارد. اگر کرمان را بخواهیم به آن‌جا بدهیم، اگر بخواهیم به کرمان و یزد بدهیم و چهار تا زیرگزینه مهم تعریف کردیم. شما عکس و نقشه‌هایش را ملاحظه کنید که این محل خرسان است، این سمیرم شهرضا است، این مسیر کرمان است، این یک گزینه است که یزد از بهشت‌آباد از باغ بهادران بگیریم که این را رد کردیم. گزینه بعدی آمدیم اصفهان را از بهشت‌آباد دادیم، سد را حذف کردیم. چون دو استان دیگر رفتند، دیگر آن‌جا آب کافی فقط برای اصفهان داشتند. دیگر شما نیاز هم نداشتی به سد، با یک بند، با یک ایستگاه پمپاژ دیگر مشکل حل شد. چند هزار میلیارد تومان قیمت پروژه ارزان‌تر شد. با همین حذف سد، چهار هزار میلیارد تومان قیمت پروژه ارزان‌تر شد و به هر حال یک مقدار شانس فاینانس بهتر شد. اصفهان را دادیم به خود آن‌ها که ببرند پشت کوهرنگ سه، ببرند برای خودشان؛ جدا کردیم، از خرسان سه و شاخه بالاتر ماندگان یک قسمت مشترک داریم کرمان با یزد را می‌آوریم، بعد از یک حدودی دیگر یزد مسیر خودش و کرمان مسیر خودش. این آخرین اتفاقی است که برای پروژه افتاده که ان‌شاءالله همه کمک می‌کنند که این برود جلو. ابعاد پروژه هم شما ملاحظه کنید؛ خط انتقالش 450 کیلومتر طول دارد و حدود 1200 هم ایستگاه پمپاژ و حجم انتقالی 374 تا است؛ به این ترتیب که 150 تا برای یزد است، 180 تا برای کرمان است و 44 تا هم برای شهرضا و سمیرم است که می‌رود جلو. آنالیز قیمت کردیم و دیدیم که آنالیز قیمت‌ها هم جواب می‌دهد و مناسب است. اما یک مقدار هم در مورد تامین مالی حرف بزنیم. پروژه که آمد دست ما، یکی از تخصص‌هایی شرکت ما تامین مالی است. همان زمان خوشبختانه نشانه‌های برجام پیدا شد؛ هم با اروپایی‌ها، هم با کره‌ای‌ها و چینی‌ها بردیم جلو؛ با چینی‌ها و با کره‌ای‌ها بردیم به اول تفاهمنامه و بعد پیش‌قرارداد. هم پیش‌قراردادش را امضا کردیم و هم قراردادش را موازی با همدیگر که برویم جلو. کره‌ای‌ها این اواخر یک مقدار کم آوردند، بالاخره می‌ترسند از آمریکا‌یی‌ها و جلو نمی‌روند، ولی حالا با چینی‌ها در واقع بردیم جلو. چون مسائل تحریم‌ است، به نفع یزد نیست که در مورد تامین مالی و نام چین و این حرف‌ها بیاید و خدای ناکرده در جایی منعکس شود. به هر حال ما آن‌ها را بردیم جلو و به تفاهم‌نامه رساندیم. بین چینی‌ها و پیمانکاری که ما داریم، آمدیم دوباره یک قرارداد کنسرسیوم بستیم، بین آن کنسرسیوم و خودمان دوباره قرارداد بستیم و الان همه چیز آماده است به قیمت برای یزد 1100 میلیون یورو فقط برای پروژه شما که آماده ارسال به شورای اقتصادی است. و باز عرض کردم که در مورد قرارداد مالی بین آن پیمانکاران که اسمش را نمی‌خواهم بیاورم، ولی در تصویر مشاهده می‌کنید و چین در واقع همه این کارها رفته جلو و انجام شده، مجوز شورای اقتصادش هم فرستادیم برای سازمان برنامه و این کارها رفته جلو. کمی هم راجع به گزارش پیشرفت کار بگوییم. این پروژه، پروژه‌ای نیست که شما بخواهید با منابع دولتی انجام شود. اصلا از این فکر باید بیایید بیرون. پروژه‌ای که 20 هزار میلیارد تومان فاینانسش می‌شود، دیگر دولت که نمی‌تواند با این منابع بیاید جلو، شوخی است. بنابراین باید برویم سراغ روش‌های تامین مالی. ما آن چیزی که داریم انجام می‌دهیم، یک کاری است که حالا جبهه‌های کاری را فعال نگه داریم، یک شور و هیجانی در پروژه نگه داریم، ولی مهم واقعا داستان تامین مالی است که باید ببریم جلو. خوشبختانه پروژه شما الان 12 درصد پیشرفت کار دارد، حدود 60 کیلومتر آن اجرا شده، بازگشایی مسیر حدود 70 کیلومتر دیگر انجام شده، چند تا از این مخازن مثل مخازن مرور و خلیل‌آباد را هم شروع کردیم به کارکردن، تصاویری را هم از پروژه انتخاب کردم که شما ملاحظه بفرمایید و یک مقداری هم در مورد تامین مالی عرض کنیم. تاکنون حدود 350-340 میلیارد تومان در این پروژه هزینه کردیم و رقم بدهکاری همین لحظه ما به قرارگاه 90 میلیارد تومان است. برای ما دعا کنید که خداوند قرض بدهکاران را ادا کند. به هر حال قبل از عید حدود 110 میلیارد تومان بود، 20 میلیارد را یک جایی فراهم کردیم و رفتیم جلو. با چنگ و دندان داریم تامین مالی می‌کنیم، سیستم را روی پا نگه می‌داریم. امسال در دید و بازدید ما یک جلسه‌ای خدمت سردار عبداللهی داشتم، فرمانده قرارگاه و یک توافقاتی کردیم که یک اتفاقاتی در پروژه به وجود بیاید. ان‌شاءالله خود یزدی‌ها به ما کمک کنند. قرار بود یک مقدار پولی به ما بدهند؛ 500 میلیون تومان قرار بود استاندار محترم قبلی این را دادند و یک مقدار به ما کمک کنید. قرار بود یک ملکی را بفروشید. این پروژه خودتان است. یک میلیارد تومان در 20 هزار میلیارد تومان واقعا چیزی نیست، در 4500 میلیارد تومان پروژه شما هم یک میلیارد اصلا چیزی نیست، در همین رقم بدهکاری من هم چیزی نیست، ولی بالاخره ما وقتی که به تامین مالی می‌رسیم، روی 50 میلیون، 100 میلیون و 20 میلیون و 30 میلیون حساب می‌کنیم و به هر حال با دقت نظر باید برویم جلو.

خیلی متشکرم. من بحث‌هایم در مورد بهشت‌آباد تمام شده؛ اگر سوالی باشد و اگر وقتی هم باشد برای موضوع سوم، دیگر باید راهنمایی کنید.

 

وقت جلسه به صورت رسمی تمام شده؛ اگر دوستان تمایل دارند برای چند دقیقه‌ای گفت و شنود، در خدمت شما هستیم. کوتاه بفرمایید.

 

خیر مقدم عرض می‌کنم خدمت شما. خط انتقال که قرار بود از بهشت‌آباد انجام شود برای یزد، کل هزینه پروژه که ابلاغ شد خدمت شما، چقدر بود؟

قراردادش 1500 میلیارد تومان بود و البته تامین ورقش به‌عهده کارفرما بود.

 

الان ارز دولتی که شما فرمودید برای خرسان می‌شود 4500 میلیارد تومان.

با ارز قبل از عید.

 

یعنی سه هزار میلیارد تومان بار مالی اضافه این خط نسبت به خط دوم انتقال دارد که استان قاعدتا تامین‌کننده‌اش نیست. تفاوتی که خط از بهشت‌آباد آمد خرسان...

نه، خرسان گران نکرد آقای مهندس. خرسان طول خط انتقال در بهشت آباد برای یزد و در خرسان برای یزد، خرسان هفت کیلومتر کوتاه‌تر است.

 

سدی که قرار بود در بهشت‌آباد بخورد، کل مبلغش حدود پنج هزار میلیارد تومان است؛ قراردادی که چهار سال پیش ابلاغ شده است.

اصلا قرارداد ابلاغ نشده است.

 

مبلغی که برای پروژه تعیین شده بود، کل مصوبه‌اش چند بود؟ زمانی که از سد بهشت‌آباد برای کرمان، یزد و...

جناب زارع‌پور دو، سه موضوع را با هم قاطی کردید. یک؛ سد بهشت‌آباد و آن تونل اصلا در کار یزد نبود، در قرارداد به کارفرمایی آب اصفهان بود.

 

اول چنین چیزی بود، بعد تغییر کرد.

نه، اینطور نیست. اگر مسئول پروژه من هستم، من دارم گزارش می‌کنم اینطور نیست. ببینید؛ خیلی واضح عرض می‌کنم. پروژه خرسان، از یزد به خرسان گران‌تر از یزد به بهشت‌آباد نیست. دلیل گران‌تر شدن چیست؟ قرارداد می‌بندی به سال مثلا 88 ، یک چیزی داریم به اسم تعدیل، یعنی شما مثلا دولت می‌آید با آن فهرست آب را می‌بندد، ولی همین‌طور که پروژه می‌آید جلوتر، 15 درصد به آن اضافه می‌شود.

 

مصوبه بهشت‌آباد برای چه سالی است؟

زمان قرارداد مهم است.

 

92 است. از 92 تا الان اصلا تعدیلات به این عدد نمی‌رسد که دو هزار میلیارد بشود 4500 میلیارد.

 

نه، اینطور نیست. توضیح می‌دهم. اصلا چنین نیست، یعنی سازمان برنامه و بودجه کشور اجازه نمی‌دهد که ما مبالغ را اضافه کنیم. یک؛ همان قراردادی که سال 92 بسته شده، همچنان جاری است. این معنی‌اش را لطفا درک کنید، یعنی ما یک قرارداد جدیدی نبستیم. ظرفیت آن قرارداد که می‌شود 1500 میلیارد تومان به قیمت 92، افزون بر آن تعدیل به‌علاوه 80 درصد قیمت ورق که در کل خط لوله بالای 50 درصد خود ورق لوله هستند که قرار بود کارفرما بیاورد، اضافه می‌شود به فاینانس. به‌علاوه سود فاینانس. شما مثلا دوره فاینانس شش، هفت سال که برمی‌گردانید، در روش فاینانس حق ندارید که قیمت اولیه را بدهید که آن سودها و پول بازگشتی، همه را باید تنظیم کنید الان بیاورید در قیمت. این عدد را وقتی انجام می‌دهید، می‌شود 4500 میلیارد تومان، عددش را هم برنامه و بودجه قبول دارد. عدد جهت اطلاع حضرتعالی، 4500 میلیارد تومان، عدد فاینانس قبل از این‌که ما بستیم، قبل از تصمیم‌گیری به انتقال به خرسان است. یعنی برای همان ناحیه بهشت‌آباد این عدد درآمده است. اگر زمان‌های تفاهم‌نامه و پیش‌قرارداد ما را ملاحظه کنید، اصلا برای دو سال قبل است.

 

می‌دانم. سال 94 هزینه انتقال آب به خود یزد چقدر بوده است؟

الان توضیح دادم.

 

عدد بگویید.

 

لحظه به لحظه ذهنم کامپیوتر که نیست که ماه مرداد چقدر بوده، سال فلان چقدر بوده است.

 

این‌که دو هزار میلیارد با چهار هزار میلیارد آدم یادش می‌ماند چقدر بوده است.

 

من این‌جا و در جلوی دوربین عرض می‌کنم؛ شما این دوربین را بگیرید، در واقع شما در یزد آقای مهندس مظفری را دارید، آقای بی‌طرف را دارید، آقای اردکانیان را دارید و کلی آدم دیگر. این احتمالا باید برای شما کافی باشد. یک؛ این عددی که درآوردیم، مال قبل از پروژه تحویل به خرسان است. دو؛ این عدد به‌هنگام‌شده، یعنی تعدیل، ورق و هزینه‌های فاینانس وقتی به آن اضافه شده است. سه؛ اگر آقای غفوری این‌جا بود، برای شما توضیح می‌دادند. آن 1500 میلیارد هم در آن دوره به روش راه بنداز، جا بنداز درست کردند. یعنی بالاتر از این اگر می‌رفتند، ترک مناقصه از برنامه بودجه نمی‌گرفتند سازمان مدیریت برنامه‌ریزی کشور، یک عددی را انتخاب کردند برای این‌که زورشان هم برسد، 80 درصد قیمت ورق هم از قرارداد جدا کردند.

 

صحبت‌های آقای غفوری را ما در شورای استان که دعوت شده بودند، داریم.

 

آقای غفوری حرف شما را نخواهد زد.

 

به اضافه این‌که شما الان آمدید خط انتقال اصفهان را از یزد جدا کردید. درست است؟ آیا همزمان اجرا می‌شود؟ یعنی کسی به ما این تضمین را می‌دهد که همزمانی که خط انتقال اصفهان را دارند انجام می‌دهند، یزد هم انجام شود از خرسان؟

وظیفه بنده این است که این کار را بکنم. شما خواسته‌تان درست است و ما هم داریم اجرا می‌کنیم، ولی جهت اطلاع شما الان خط انتقال اصفهان صفر درصد پیشرفت اجرایی دارد، خط انتقال یزد 12 درصد پیشرفت اجرایی دارد.

 

12 درصد از کدام سمت است؟

فرقی ندارد، از کل پروژه است.

 

از یزد به سمت اصفهان. یعنی قسمتی که در هر دو حالت پروژه هیچ تغییری ندارد. قاعدتا این تضمین را حداقل داشته باشد استان که به این آب برسد. شما می‌فرمایید 1700 آن‌جا آب است.

این حق یزدی‌ها است. الان عرض کنم که پروژه در این لحظه 12 درصد پیشرفت دارد، خط اصفهان ندارد. این‌که پروژه یزد نباید فراموش شود و خدای ناکرده گیر نکند، حرف درستی است، ما خودمان را متعهد به این می‌دانیم.

 

چون آقای مهندس ما الان خط یکمان 96 میلیون متر مکعب سهم ما است، ولی هیچ سال بیشتر از 66 تا به استان یزد داده نشده، ولی شالیزارهایی که در اصفهان کاشته شده، مصرف آبش از کل مصرف انتقالی به یزد بیشتر است. من می‌خواهم بگویم آن مصوبه‌ای که همزمان باشد، خط خرسان خوب است، ولی اگر باعث شود که ما از خط دوم بهشت‌آباد منتفع نشویم و آن هم دوباره مصوبه‌اش طول بکشد، ممنون  می‌شویم که این را شما همزمانی‌اش را مصوبه‌اش را باید بگیرید.

صددرصد فرمایش شما درست است. اصلا بنایی جز این نیست. اصلا به جلسه سوءتفاهم ایجاد نشود که خدای ناکرده می‌خواهد این پروژه کم‌رمق شود، فلان شود، اصلا چنین چیزی نیست.

 

من به‌عنوان یک شهروند یزدی دیروز در جلساتشان بودم. هیچ موضوع تنش برای انتقال آب و مصرف شرب بین مردم به هیچ عنوان نبود و اگر هم مباحثی است، موارد دیگر است. این‌که حتما اگر چهارمحالی‌ها شعاری هم دادند، مباحث دیگری هم در بحث شرب است.

بله؛ درست می‌فرمایید. من فقط هدفم از آن بحث این نبود که برای مثلا شرب هر جایی، گفتم یکسری تنش‌هایی به وجود نیاید.

 

سلام. من اول خوش‌آمد به شما می‌گویم. یزدی‌ها به غیر از همزیستی‌ای که با زرتشتی‌ها داشتند، یک صفتی از این زرتشتی‌ها به آن‌ها سرایت کرده که نمی‌دانم خوب است یا بد. وقتی متعصبین دینی‌مان در گذشته به این‌ها می‌گفتیم نجس هستید، این‌ها می‌رفتند آب‌انبار می‌ساختند، دو تا شیر می‌گذاشتند و می‌گفتند این شیر برای ما نجس‌ها است و این شیر برای شما پاک‌ها است. ما یزدی‌ها 40 سال است با این صفت کوتاه آمدیم در برابر ظلمی که به ما شده است. من به شما بگویم که در نموداری که شما نشان دادید، متاسفانه آخر زاینده‌‌رود را شرق اصفهان زده بودید. یعنی اصلا برای شما هم ثابت شده که آخر زاینده‌رود، شرق اصفهان است. این نیست. من به شما بگویم که آخر زاینده‌رود یزد است، باطلاق گاوخونی یزد بوده است. طبق حق آبی  که شیخ بهایی نوشته، 85 روز حق آب نوشته، مابقی‌اش هم این آب مازاد بوده؛ آن زمانی که از نظر صنعتی برداشت نمی‌کردند. یعنی تا نیمه خرداد آب مازاد کشاورزی می‌آمده به طرف یزد، بعد کل پاییز و کل زمستان باز می‌آمده باطلاق گاوخونی یزد. یعنی 60 درصد آب زاینده‌رود در زمانی که از لحاظ صنعتی برداشت نمی‌شده، برای یزد بوده است. این ثابت شده و سطح آب زیرزمینی یزد را نگه می‌داشته و این اتفاق برای ما نمی‌افتاده؛ ضربه این وقتی به ما خورده که خاک ما را یا در یزد آب انتقال می‌دادند یا می‌رفته کنار دریا به آهن تبدیل می‌شده، انتقال دادند به اصفهان، آب یزد را از زاینده‌رود برداشتند و بردند در صنعت و این اتفاق افتاد. ولی امروز ما واقعا احساس می‌کنیم که دست کرده‌ایم آب استان دیگری را برمی‌داریم. متاسفانه همین حرف را یکی از امام جمعه‌های ما که کارشناس تمام حرفه‌ها هم هستند. مدام گفتند از روز اول برداشت آب از زاینده‌رود اشتباه بوده، این هم به این دلیل خواهشی که از شما دارم، این است که اگر ما در 40 سال گذشته از لحاظ اطلاع‌رسانی واقعیت‌ها را به مردم گفته بودیم و نیامده بودیم در مسائل امنیتی ، امروز اصفهانی‌هاو چهارمحالی‌ها می‌دانستند که حق ما چیست و ما احساس نمی‌کردیم آب زاینده‌رود را برمی‌داریم و به دزدی می‌آوریم در یزد. تا حالا این کار را نکردند، خواهشی که از شما دارم این است که دیگر آخر زاینده‌رود را اصفهان نگویید، آخر زاینده‌رود یزد است که ظلم در حقش شده است.

خیلی متشکرم از تصحیحی که فرمودید. بعضی مواقع مثلا من الان که خودم را جای یک یزدی باغیرت مثل شما می‌گذارم، همین حس شما به من دست می‌دهد، ولی واقعیت این است که ما وقتی داریم صحبت می‌کنیم، همچنین هدفی که شما داشتید، در صحبت‌های ما نبود، بیشتر یک سوءتفاهم بود، وگرنه یزد هم چه برای حوزه زاینده‌رود باشد، چه نباشد، آب شرب حقش است و باید به مردمش داد، برای بنده‌ای هم که الان در مقام مجری طرح هستم، این مسئله اصلا سوال نیست. به من ماموریت دادند که برو انجامش بده و اصلا خود ما در محل این‌که چنین سوال‌هایی را انجام دهم، وجود ندارد و لطفا یک مقدار از حساسیتتان هم کم کنید، چون واقعا شاید گوینده در این حدی که شما نکته درمی‌آورید، در این حد نکته نخواهد بگوید. من اصلا این نکاتی را که شما کشف کردید را نمی‌خواستم بگویم، این قدرت تحلیل حضرتعالی بود که این نکات را از عرایض من کشید بیرون. من یک نکته پایانی بگویم. امثال ما که آمدیم در این جلسه، در خدمت یزدی‌ها هستیم. اگر در حرف‌زدن‌هایمان یک جوری حرف زدیم که به اندازه کافی احساسات جریحه‌دارشده شما را بعد از سه بار حمله به قطع لوله‌تان امسال مثلا چی نکردیم، این را چی نگیرید، ما اصلا شغلمان این است که بخشی از عمرمان را گذاشتیم که بالاخره این پروژه را اجرا کنیم. بنابراین آن کسی که اگر قرار است از آن ناراحت شویم، احتمالا ما نیستیم، ما در آن حداقل جبهه شما هستیم. خیلی متشکرم.

 

اندازه‌ای که می‌گویند تقریبا 120 میلیون متر مکعب؛ آبی هم که این طرف قرار است آب شیرین بیاید برای یزد، این هم است، ولی هزینه‌ای که برای این پروژه‌ها می‌شود، نصف این است، آبش هم شیرین‌کردن ندارد. حالا این اختلاف برای چیست؟

چنین چیزی منطقا غیرممکن است، به دلیل این‌که تراز بهشت‌آباد 1700 است، تراز یزد در جاهای مختلف 1500-1400 است؛ یعنی مبدأ 1700 است، مقصد یک مقدار پایین‌تر است. اگر از اصطحکاک بگذرید، باید چنین بگویید اما چون اصطحکاک دارد، شما ایستگاه پمپاژ دارید، مثلا هزار متر، 1100 متر پمپاژ دارید، برای این‌که بر اصطحکاک مسیر غلبه کنید و آب را بیاورید. این‌جا چند متر پمپاژ دارید؟ 1100 متر. اما اگر بروید از خلیج فارس یا دریای عمان بگیرید، سطح دریای آزاد صفر است. یعنی شما در مقیاس با پروژه بهشت‌آباد که از سرشاخه‌های کارون می‌آورد، دست‌کم 1500-1400 متر پمپاژ اضافه دارید. بنابراین پمپاژ دو برابر است،‌ طول خط انتقال هم بیشتر است؛ دو برابر. هزینه شیرین‌سازی هم که متری مکعب دو هزار تومان. ما برای پروژه بهشت‌آباد، قیمت آب را واقع‌بینانه متر مکعبی پنج هزار تومان درآوردیم. یک بار، نام نماینده محترمتان را نمی‌برم، در جلسه‌ای بودیم پیش آقای مهندس مظفری، از من خواست که پروژه را عملی کنم و ببینیم چه می‌شود. من برایش گفتم و گفت عدد دربیاور. به همین دلیل ما انجام دادیم. دو هزار تومان هر متر مکعب آب شیرین‌کن اضافه می‌شود، طول خط انتقال دو برابر، پمپاژ دو برابر، بنابراین خیلی ساده می‌شود دو برابر. خط انتقال از دریای عمان به یزد، متر مکعب واقعی‌اش دست‌کم 12 تا است. هر عدد دیگری که به شما گفتند، من فردا در خدمت آقای سمساری در دانشگاه یزد هستم، آن‌جا یک سخنرانی دیگر هم دارم. تشریف بیاورید آن‌جا، آنالیز کنیم که ببینید چنین چیزی هست یا نه. من آن 20 هزار میلیارد تومانی که گفتم توجه بفرمایید که برای چهار تا استان است که الان شیراز هم به آن اضافه شده است. پروژه را ورودی‌هایش را می‌گیرند قیمتش را، بعد این را می‌برند در جدول گردش نقدی، ستون منافع، ستون هزینه، همین‌طوری یک عدد را به یک عدد تقسیم نمی‌کنند. بعد این‌ها را می‌آورند ارزش حال درمی‌آورند، بعد به قیمت آب تقسیم می‌کنند در طول 50 سانت. عدد کارون پنج هزار تومان است هر متر مکعب و عمان 12 هزار تومان. کار من این است. شما وقتی که می‌روید سراغ انواع و اقسام رقم‌ها، باید ببینید چه رقمی را می‌گوید. یکی سرمایه‌گذاری اولیه را می‌گوید، یکی سرمایه‌گذاری اولیه به اضافه هزینه فاینانس و برگشت سرمایه را می‌گوید. این‌که من الان می‌گویم، هزینه فاینانس، سودش و برگشت سرمایه در آینده در آن است، چون باید از همان اول مجوزش را بگیرند؛ سرمایه‌گذاری اولیه کمتر است.

 

از همه شما سپاسگزار و ممنونم. با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد(ص).

امتیاز شما به این خبر:
منبع خبر:‌ تعداد مطالعه:

عناوین مرتبط با این خبر

- گزارش تصویری توزیع بسته های معیشتی بین خانواده نیازمندان در بحران کرونا

- فیلم: نشست دوازدهم|دکتریوکایوکیلهتو، رسول وطن دوست |بهمن1397

- فیلم: نشست یازدهم شب یزد|دگرگونی اجتماعی| دکترعلی ربیعی |دیماه1397

- فیلم: نشست دهم شب یزد| مردم یزد به روایت تاریخ|استاد حسن انوشه|آذرماه1397

- فیلم: نشست نهم شب یزد|تاملات فلسفی از راههای کمترشناخته شده|محمدجوادفریدزاده|آبانماه97

- فیلم: نشست هشتم شب یزد|تذکرِیزدی بودن|مهندس سید محمد بهشتی|مهرماه1397

- فیلم: نشست شب یزد|شب ششم|دکترعلوی راد|چالش های اقتصادی استان

- فیلم: نشست شب یزد|شب پنجم| دکتر سیدفاطمی | حقوق بشر معاصر

- گزارش تصویری نشست نوزدهم شب یزد با حضور دکتر شکرخواه

- فیلم: نشست شب یزد|شب سوم| دکتر رحیم نوبهار | حقوق گردشگران